|
Verhalen-reisberichten 5
bij foto's krijg je vergroting
*verhalen
1* * verhalen 2*
verhalen 3* *
verhalen 4 *
verhalen 6 *verhalen
7*verhalen
8 *
Verhalen 9 *
verhalen 10 *
verhalen 11 *
Verhalen 12
*
frikandel* *
weekendje FireBlade 2004*
Circuitdag Folembray
De verleiding tussen een oude frikandel en een nieuwe
.....
FireBlade 2004
Nadat ik 10 jaar op dezelfde Blade had gereden begon
het bloed toch wel te kriebelen toen ik eenmaal de eerste foto`s had
gezien, haremetiet wat istie mooi.
De eerste gedachte om een nieuwe Blade te kopen
begonnen steeds meer werkelijkheid te worden, en de zin om er een te kopen
ook.
Nadat ik op de RAI de Blade in het echie had kunnen
bewonderen was het met mij gebeurd er gaat een nieuwe Blade komen.
Nadat ik bij 2 motorzaken was geweest voor een
offerte was mijn oog toch ook nog gevallen voor Ten Kate motoren in
Nieuwleusen, mede doordat wij als club daar afgelopen jaar leuke
activiteiten hebben gehad en het zijn gewoon gezellige mensen om eens een
praatje mee te maken. Tijdens de RAI heb ik nog met Gerrit Ten Kate staan
praten en toen hij hoorde dat ik geïnteresseerd was in een nieuwe moest ik
maar een keer naar Nieuwleusen komen, en op 30 December ik daar naar toe.
Nadat ik met Gerrit en John van Dis om de tafel ging zitten was de koop
snel gedaan en heb ik John en Gerrit gefeliciteerd met hun order, na 10
jaar weer een nieuwe Blade in het vooruitzicht.
Toen kreeg ik iets te horen dat konden mijn oren
bijna niet geloven, Gerrit zei tegen mij “als de Racemotoren binnen komen
moet je nog maar een keer langs komen dan kun je er alvast een keer op
rijden” Ik viel van verbazing bijna van mijn stoel, dat was niet tegen
dovemans oren gezegd. Op Woensdag 14 Januari belde John op en zei “Henk er
staat er eentje rijklaar als je tijd heb dan kom je maar”
Dus Zaterdag 17 Januari, ondanks het klote weer, ik
naar Nieuwleusen, onderweg afvragende wat moet dit gaan worden een 172 PK
beest onder mijn kont en dat met dit weer, ik dacht bij mijzelf: Henkie
dat wordt heel voorzichtig aan het gas draaien anders ben je hem zo kwijt.
Bij Ten Kate aangekomen staat me daar toch een hele
mooie Zwart/grijze Blade te glimmen en daar mag ik op gaan rijden, ik kon
het bijna niet geloven. John vertelde niet meer dan 7000 tpm te maken, hij
heeft nog maar 25 km gelopen en hou het glimmende gedeelte boven.
Ik het motorpak aan getrokken, toch wel flink wat
kriebels in mijn buik, en de Blade naar buiten geduwd snel een paar foto`s
gemaakt en ik op pad.
Wat moet je eigenlijk met dit slechte weer testen
dacht ik nog, maar wel genietend naar de teller partij kijkende wat een
verschil met mijn eigen Blade.
De temperatuur meter stond al snel op 75 gr en heb
eerst maar eens voorzichtig tot 7000 tpm door de bak heen geschakeld en
dat gaat nog gemakkelijker dan het bekende warme mes door een pakje boter,
wat gaat dat lekker soepel. De koppeling gebruik ik nooit tijdens het
opschakelen dan gaat het allemaal nog sneller, in de motorbladen schrijven
de journalisten dat je het idee hebt dat het niet zo snel gaat dat idee
heb ik ook. Tot dat je op de teller kijkt en er achter komt dat je dan al
snel zo rond de 175 km per uur rijdt en dat op een weg waar 80 het max is,
ojee het roze papiertje. Ik ging zo maar een keer Li en Re af en zowaar
kreeg ik een relatief bochtig weggetje. Maar ja met nieuwe banden en een
nat wegdek ging ik er maar van uit de het sturen wel in orde zou zijn. Met
droog weer kan ik het altijd nog proberen, toen ik op een bocht aan kwam
en moest remmen voel je het verschil van 12 jaar ontwikkeling wel, ondanks
het natte weer heb ik een paar keer stevig geremd en dat voelde heel
vertrouwd aan en dat met 1 vinger aan de remhendel super. Ondanks dat de
Blade super sportief is ingesteld kreeg ik niet het idee dat ik opgevouwen
op de motor zat, ik ben 183 cm lang, het zit eigenlijk gewoon goed. Ook de
vering was niet zo afgesteld dat je over iedere hobbel van de motor werd
getild, ook dat was een meevaller. De kuip en de rijwind die 2 gaan heel
goed samen het is zeker niet zo dat je geen bescherming hebt van de kuip
ondanks dat het redelijk hard waaide kon ik het goed vol houden. Op de
parallelweg langs de A28 heb ik met een snelheid van 150 heen en weer
gereden en had de wind een keer mee en tegen en dat ging prima en dat
bied perspectief voor een vakantie in Zuid Duitsland of Frankrijk.
Nadat mijn vingers gevoelloos waren geworden van de
kou besloot ik maar om terug te gaan het was mooi geweest. De terugweg
naar Ten Kate vanaf de A 28 gerekend zit er aan het begin een flauwe bocht
naar Li ik zet het gas er op en gelijk gaat de achterkant een eigen leven
leiden, dat is schrikken, maar de stuurdemper doet zijn werk goed, iets
het gas eraf en nog een kleine slinger en het geheel was weer strak en kon
ik weer verder. Dit had ik niet verwacht maar was wel onder de indruk hoe
snel dat de motor weer stabiel was.
De motor weer in de werkplaats gezet en met een
grijns van oor tot oor van de Blade af gestapt. Ik heb lekker genoten van
de eerste rit op de 2004 Blade en ook het idee dat ik een van de eerste
consumenten ter wereld ben die al op de nieuwe Blade heb mogen rijden.
Uiteraard heb ik Gerrit en John bedankt voor deze kans die ik heb gehad.
Onder het genot van een bakkie ben ik wat tot rust
gekomen en konden mijn vingers weer ontdooien, nog voor ik weg zou gaan
wilde ik nog 1 keer bij de Blade gaan kijken. In de werkplaats gekomen
staat de motor niet meer op die plaats waar ik hem had neergezet. Ik kijk
naar links en wat dacht je wat staat ie op de Dynostar testbank! En dat
voor een nieuwe motor die maar net 60 km heeft gelopen. Ik er natuurlijk
gelijk naar toe, er werd geen complete test gedaan maar alleen in de 4e
en 6e versnelling een run gemaakt van 4600 tpm naar 11600, wat
een geweld is dat op de testbank. Net voor dat de motor in de
toerenbegrenzer ging zag ik op de teller van de Blade 294 km per
uur staan, toch maar het vliegbrevet gaan halen.
 |
Tijdens de introductie van de Nieuwe modellen werd er
verteld dat de nieuwe Blade 163 PK zou leveren dit werd echter later weer
in getrokken met de mededeling dat de ontwikkeling nog niet klaar zou
zijn. Net voor de RAI kwam het bericht dat de Blade 172 PK er uit zou
persen. Enig cynisme ging de wereld rond met het idee dat het papieren
PK`s zouden zijn.
Want ja waar haal je ineens 9 pk vandaan, wel voor
alle cynici, u kunt gerust zijn. Nadat de test klaar was en de uitdraai
tevoorschijn kwam werd duidelijk dat Honda zijn werk goed heeft gedaan.
157 PK aan het achterwiel en dan komt de volgende
formule.
157 x 11% = 174 x 5% van de Ram Air = 183 PK aan de
krukas, ik denk dat wij als gewone motorrijders daar wel genoeg aan
hebben. Ben wel benieuwd of dat er nog journalisten zijn die durven te
schrijven dat het niet snel gaat.
Nadat ik ook dit had mogen mee maken ben ik in de
auto gestapt en weer naar Beusichem gereden met een gevoel van blijdschap
voor wat ik deze dag heb mogen mee maken en heb beleefd. Het was in één
woord Super, deze dag ben ik een zeer bevoorrecht mens geweest.
Henk de Heus
Back
weekendje FireBlade 2004
Hieronder mijn verhaal van de nieuwe fireblade.
Op 4 maart werd ik gebeld door Jola, die me vertelde dat ze in het weekend
van 20/21 maart de nieuwe Fireblade mee kreeg van Honda Nederland, om deze
eens te proberen. En met toestemming van Honda Nederland, mocht er ook nog
wel iemand anders op rijden van de club. Volgens een ingenieus
lotings-systeem, kwam mijn naam naar boven.
Een beetje verbouwereerd, (ik ben tenslotte net een half jaartje lid, ken
pas enkele mede blade-rijders, heb welgeteld 1 toerrit en 1 bikkeltocht
meegereden, en zijn er ongetwijfeld veel betere en meer ervaren rijders
binnen de club, en behoeft mijn rijkunst zeker nog wel wat bijschaafwerk),
zei ik natuurlijk wel ja, tegen deze kans.
Dus stapte ik vrijdagavond bij Jola op de nieuwe blade en begon aan de rit
huiswaarts over de afsluitdijk naar zuid-oost Groningen. Het weer was de
hele dag niet best, maar bij het opstappen was het gelukkig droog en was
de storm enigszins geluwd. Voorzichtig wegrijdend, viel direct de
uitstekende balans op. De motor stond heel stevig op beide banden, en
voelde meteen zeer vertrouwd aan. De zithouding was wat meer naar voren
dan dat ik gewend was, maar daardoor voelde ik me wel meteen een met de
motor. De eerste kilometers waren natuurlijk even wennen. De knieën pasten
netjes in de uitsparing van de tank. Toch kon in het begin mijn tenen niet
lekker kwijt op de steppies, maar ik realiseerde me dat het ook wel mijn
eerste rit was in 2004, en dat de spieren en pezen een beetje lui waren
geworden van de winter stilzitten. Dat ging dan ook later veel beter. Ik
ben toen in het donker maar snel naar huis gereden. Een kruis snelheid van
150-160 was prima te doen. Geen overdreven windgeruis, ontspannen handen
aan het stuur, geen nekkramp en zelfs redelijk beschut achter het kleine
ruitje. Het laatste stukje slingerweg naar huis nog maar even rustig uit
gereden, in de wetenschap dat het de volgende ochtend nog redelijk weer
zou zijn om de motor eens wat beter uit te proberen.
De volgende ochtend ben ik om zeven uur opgestaan en heb meteen maar een
paar foto’s van de nieuwe Blade gemaakt. Mijn motorpak aangedaan en ik ben
meteen maar gaan rijden. Er was nog geen regen, en de weg was redelijk
droog. Een aantal bochtige wegen in zuid-oost groningen lenen zich
uitstekend voor het uitproberen. De prima balans, de korte vering en de
stuurdemper gaf mij een enorm vertrouwen in de motor, en dit nodigde dan
al snel uit om gashendel wat verder open te draaien, en de bochten steeds
sneller door te gaan. De motor laat trouwens met de standaard demper, en
zeker bij het doortrekken in de versnellingen, een aardig geluidje horen,
vervangingsdemper zou voor mij dan ook niet nodig zijn, als het om het
geluid gaat. Door de ietwat andere zithouding moest ik nog wel wennen aan
het sturen. Uiteindelijk bleek het sturen het makkelijkste te gaan, door
het zwaartepunt van het gewicht te verplaatsen, of te gaan verzitten,
waardoor de motor ineens keurig door de bochten sneed. Zelfs corrigeren in
de bocht was goed te doen. Komt waarschijnlijk door die nieuwe
stuurdemper, die ervoor zorgt dat de motor netjes zijn koers aanhoud en
minder gevoelig is voor bewegingen van de voorband. Trouwens prima bandjes
die Pirelli Corsa’s, bleven netjes op de weg, ook met wat winderig,
regenachtig weer.
De remmen werken prima, en leveren een goede vertraging. De motor blijft
tijdens het remmen keurig in balans en controleerbaar. Bij het doorremmen
vanaf hoge snelheden kan je de achterrem erbij gebruiken en daarmee kan je
nog flink wat extra remkracht bijzetten, maar ik heb zelf voornamelijk
gebruik gemaakt van de voorrem, die krachtig genoeg is, en die je maar
heel licht hoeft in te knijpen.
Op een stukje snelweg nog even flink gas gegeven, maar boven de 200, 6e
versnelling, 7.500 toeren van de 12.000 voor het rood, dus nog genoeg
over, kreeg ik veel last van de rijwind over de ruit. Een enorme druk op
de helm, hoofd en nek. Ondanks verschillende houdingen vond ik hier niet
een echte oplossing voor, en ik heb dan ook niet veel verder het gas open
getrokken. Misschien dat een bubble ruit hier iets in zou kunnen
betekenen. Ook op die hogere snelheden blijft de motor heel stabiel op het
wegdek, en doet de vering en stuurdemper prima zijn werk, zelfs over wat
minder wegdek, zoals asfaltslakken en betonplaatranden, waar je anders nog
wel eens wat trilling van voelde in het stuur.
Bij het doortrekken in de versnelling, merkte ik dat de nieuwe blade wel
wat meer pk’s heeft. Zonder dat de banden beginnen te protesteren, wordt
het vermogen egaal en zeer snel omgezet in snelheid. De versnellingen
hebben een lang bereik. In bijvoorbeeld de 1e versnelling kom je al snel
naar de 120 km/u. De 3e versnelling van 60 naar 200, en dat in een paar
seconden. Zelfs vanuit de lagere toeren wil de motor lekker
doortrekken.Vanaf 2500 toeren levert de motor pas echt zijn vermogen. Je
moet dan ook goed de kilometerteller in de gaten houden, want voor dat je
het beseft rij je flink in de bekeuringskilometers.
Aan het begin van de middag begon het wat meer te waaien. Vooral bij het
passeren van boerderijen, en weer de open vlakte op, werd het steeds
moeilijker om de motor sportief op de weg te houden. In een van de laatste
bochten, voelde ik dat door een plotselinge flinke zijwind de voorband
licht onderuit werd getrokken. De motor liet zich gelukkig wel makkelijk
rechtop zetten, zodat het alleen maar bleef bij wat hartkloppingen, maar
voor mij was het wel genoeg, en ik ging in een wat rustiger tempo weer op
huis aan, waar Jola de motor aan het eind van die middag weer op zou
halen.
Kortom, een geweldige motor, die zorgt voor de aanmaak van aardig wat
adrenaline en die uitnodigt om grenzen te verleggen en waar ik nog heel
wat mee zou willen uitproberen. Voorlopig moet ik het nog even doen met
mijn huidige blade, waar ik ook nog steeds blij mee ben. Maar in de
toekomst. Wie weet ?
Rest mij nog Honda Nederland te danken voor het ter beschikking stellen
van de motor, en in het bijzonder Jola, voor het ruimhartig delen van de
mogelijkheid en het plezier om als een van de eersten, op de nieuwe blade
te mogen rijden. Het was geweldig !!
Luuk
| |
|
|
 |
 |
1e stuk van Luuk is dus nu bekend.
Vrijdag 19 maart toog ik naar Ridderkerk. Stromen van de regen en bij
Alkmaar, 9 km van waar ik vertrok, ging ik even bij mezelf te raden waarom
ik ook al weer op de motor zat naar Ridderkerk?! Oh ja de nieuwe Blade
mocht ik een weekend lenen van Honda Nederland. Als een verzopen kat kwam
ik in Ridderkerk aan. De telefoniste keek met open mond en ogen op
schoteltjes dat ik toch nog gekomen was. Jan vd Sande had me inmiddels
thuis en mobiel gebeld om te vertellen dat het regende in Ridderkerk, ja
Jan bij ons ook maar afspraak is afspraak.
Dus na 2 kopjes thee en mijn handschoenen uitgewrongen te hebben kon ik
plaats nemen op de Blade 2004.
Bloeddruk 200, gespannen, want ik kreeg zomaar een motor mee van 15000
euro'tjes. Dit kwam eigenlijk op de laatste plaats. Wat ik benauwender
vond was de regen, banden die ik niet gewend was. de vele pk's meer dan
mijn motor uit '97 en alle verhalen ik er al over gelezen had gaven me het
gevoel op een heel bijzondere motor te zitten.
Bij het wegrijden, zoals Luuk al zei, voel je direct die balans en dat je
meer nog dan met de mijne met je lichaam de motor moet sturen.
Doorweekt weer thuis aangekomen en gauw onder de douche.
Luuk nam de motor mee.
Zaterdag om half 5, 5 uur weggereden uit Zuid-Oost Groningen. Voorstel was
de afsluitdijk. Maar de wind was zo sterk dat ik besloot de A6 te nemen
richting A'dam en dan weer naar boven richting HHW. Dit doe ik nooit
meer!!! windkracht 10 met windstoten is echt gekkenwerk. Zoals ik eerder
in een topic al zei de stuurdemper en het strakke frame hebben me thuis
gebracht.
Zondagochtend half 8 weggereden naar Vianen. In vergelijking met de
zaterdag schitterend mooi weer. Wat kan mij die windkracht 5-6 nog boeien.
Alle rij- en technische gegevens die Luuk al benoemd heeft kan ik me bij
aansluiten. Hij heeft het mooi verwoord.
Die ochtend hebben Peter en twee vrienden van me en ik een schitterend
ritje gereden. Ik kreeg steeds meer het gevoel met de motor en stond
eigenlijk al niet meer verbaast van de kracht die eruit komt, werd er
helemaal lyrisch van.
Na de ledenvergadering bracht Peter me naar de A2. Na een stoplicht
rechtsaf en voor je een lang recht stuk dacht ik het gas er even op te
zetten. Mis, het had geregend en dus glad. Nadat ik weer uit de bocht was
en dus het gas erop wilde zetten begon hij achter weg te slaan en het
achterwiel spinde, gas iets terug en de stuurdemper deed de rest. Jola
stond weer met 2 benen terug op aarde . Wauw dit ging net goed. Diep onder
de indruk heb ik dit tot aan A'dam even moeten verwerken.
Met die 172 paardjes moet je voorzichtig mee omgaan.
Morgen gaan de paardjes weer terug naar stal in Ridderkerk, de euforie zal
nog lang nagalmen en ben Honda Nederland ook zeer dankbaar dat ik dit heb
mogen ervaren.
Ondanks de barre weersomstandigheden toch genoten. Voor de mensen die de
motor nog uitgeleverd moeten krijgen, heel veel veilige en prettige
kilometers. Het is zeker geen miskoop!!
Jola Back
Deze pagina maakt deel uit van de
website van MC de
Bladerunner
|
