Verhalen - Reisberichten 4
bij alle foto's krijg  je een grotere afbeelding te zien als je op de foto klikt 

Verhalen 1 * Verhalen 2 *Verhalen 3 * verhalen 5  * verhalen 6 * verhalen 7*
* verhalen 8 * Verhalen 9 * verhalen 10 * verhalen 11 * Verhalen 12

100.000 KM

In 1993 kochten Gerda en ik een CBR 900 RR Fireblade, het had even geduurd voordat mijn wens in vervulling was gegaan maar op 3 September was het dan toch zo ver.

Op de bewuste vrijdag een vrije dag genomen en naar de Honda dealer Herman van Doorn gegaan om de nieuwe aanwinst op te halen, Gerda zei toen," de eerste 10 jaar krijg je geen nieuwe motor meer", en dat heb ik vol gehouden. Ik had eerst een CBR 1000 F en de overstap naar de Blade was op zijn zachts gezegd wel even wennen.

Het punt was dat het allemaal zo klein was, de Blade t.o.v de CBR 1000 F maar nadat er steeds meer km onder de wielen door gingen kreeg ik er steeds meer schik in en nu 10 jaar later is dat plezier er niet minder om geworden.

100.000 KM is voor een sportfiets geen alledaags fenomeen , ik zal zeker niet de eerste zijn die dit heeft gehaald, echter het feit dat ik deze km er allemaal zelf op heb gereden en dus de eerste eigenaar dat is wellicht nog zeldzamer, ook is het mij gelukt om schadevrij deze 100.000 km door te komen.

Dat Honda goede producten maakt is alom bekend, ik heb het bijgehouden wat ik voor reparaties heb gehad aan de Blade, uiteraard moet je niet de onderdelen tellen die aan slijtage onder hevig zijn, banden, kettingen en onderhoudsbeurten.

Het is bijna ongelofelijk maar dit is alles, en de koppelingsplaten dan zou je denken, er zitten nog steeds de eerste platen in.

Het olie verbruik is bijna te verwaarlozen 0.5 ltr op 10.000 km
Na 92.000 km werden de kleppen gecontroleerd ze staan nog steeds goed, en ze zijn nog niet een keer gesteld, het is een ongelofelijke motorfiets.
De dag dat de teller weer op 00000 zou springen kwam sneller dan verwacht, zeker na 2 buitenlandse tripjes, het leek mij een leuk idee om de motor over de 100.000 km heen te laten rijden door mijn dealer Herman van Doorn. De motor is ook bij hem gekocht en ook in onderhoud geweest, Toen ik aan Herman vroeg om dit te doen was het antwoord volmondig JA.

Op vrijdag 25 Juli was het dan zover met een km stand van 99955 ben ik naar Andelst gereden, daar aan gekomen was de km stand 99993 dus nog 7 km te gaan.
Ik werd door Herman en zijn vrouw Johanna verwelkomd, de motor kreeg een plaatsje op het terras en er werden eerst foto`s gemaakt, nadat de koffie was ingeschonken feliciteerde Herman mij met het feit dat de motor 100.000 km had gelopen. Voor dikke toerbuffels is dit redelijk normaal, echter voor een sportfiets is het wel bijzonder, uit handen van Herman en Johanna kreeg ik een paar cadeautjes. Een mooi boek Coureurs van Oranje over de periode 1903 tot 2003 een speldje van het Honda logo en een T-shirt dat door Honda Nederland was toe gestuurd, ik vond dit een aardige geste en ben er blij mee.

De laatste km moesten er nog opgereden worden dus Herman jas en helm opgezocht en hij weg met de Blade, de opdracht van mij was wel, je moet terug zijn als de km stand op 99999 en dat gebeurde. Uiteraard werd dit op de foto gezet en Herman weer weg met de motor bij zijn terugkomst stond de teller weer op 00000. Ik heb gevraagd of hij dit al eens eerder had gedaan en in zijn loopbaan van 40 jaar Honda dealer was dit de eerste keer en vond het toch iets speciaals.
Nadat ik Herman en Johanna had bedankt voor de cadeaus ben ik weer naar huis gegaan.

Ik heb altijd gezegd dat als de Blade een ton heeft gelopen laat ik hem weer testen om te zien hoeveel vermogen er nog in zit, toen de Dyno kit er in is gezet, na 15.000 km zat er 120 PK aan het achterwiel.

Ten Kate in Nieuwleusen gebeld en een afspraak gemaakt dat op Zaterdag 26 Juli zou de Blade de testbank op gaan. Nadat de apparatuur was ingesteld kon de test beginnen, nadat de test was afgelopen en de grafieken waren uitgedraaid bleek dat er na 100.000 KM nog steeds 116.5 PK aan het achterwiel zit en dat is een puik resultaat.

Ik hoor de laatste tijd van leden van de club, het word tijd dat je het oudje inruilt voor een nieuwe, maar dat ik deze fiets ooit nog eens verkoop dat geloof ik niet, ik blijft er nog lekker op rijden.

Ook ben ik nog bij Honda Nederland geweest, ik wilde daar toch een foto maken met een paar medewerkers Jan van der Zanden en Fred ????????? wilde wel poseren, ook zij vonden dat het tijd werd voor een nieuwe motor na 10 jaar.

Na 10 jaar lang op Bridgestone banden te hebben gereden was ik ook bij Bridgestone in Moerdijk langs geweest en van Vivian van Kaam medewerker marketing / pr en advertising kreeg ik nog een leuk cadeau voor dit feit.

En hoe moet het nu verder… wellicht op naar de 200.000 km

Henk de Heus

spreekt voor zich...	Herman maakt de laatste rit naar de 100.000km	En hier staat het dan, gereden door de 1e eigenaar, het klokje rond
Bij Ten Kate op de testbank	eenmaal andermaal,  verkocht in 1993	100.000km op Bridgestone, ook een unicum

Een echte bikkeltocht.  20-21 september 2003

Zaterdag hadden we afgesproken  om 13.00 uur bij Henk D te  zijn zodat wij met zijn 3-en richting t' Haasje zouden gaan.
Onderweg hebben wij Jola, Bert P.  en Peter K. opgepikt dus waren wij met zijn  5-en.
Aangekomen bij het Haasje kwamen we de rest van de ploeg  tegen. Gezellig.
Even een bakkie doen, beetje bijkletsen een eventuele lege maag gauw nog even vullen en op de Blade  richting grens.
We hadden schitterend weer,  in ieder geval voor de zaterdag echt mazzel, lekker gereden en ook nog slinger de slinger. We hebben alles goed gereden zonder ook maar 1x verkeerd te zijn gereden wonder boven wonder geen problemen alles ging echt top.

Wij werden verwacht  in Seeblick om 19.00 uur maar we waren er zelf eerder.
Wij kregen een aparte kamer met uitzicht op het meer en niet te vergeten eigen keuken. Klasse.
Maar goed er werd toch voor ons gekookt dus hadden we die keuken, gelukkig, niet nodig. Het eten was goed alleen die pudding was een beeeeeeeetje weirddd.
Daarna zijn  we met zijn alle lekker doorgezakt en bij gekletst over de
mooie dag die zeer goed was verlopen.

Zondag werden er groepjes gemaakt,  we zouden elkaar onderweg tegenkomen om eventueel samen een bakkie te doen, maar je snapt het al hier kwam natuurlijk niets, nooit niemand tegengekomen.
Veel bochten gezien alles is goed gegaan wonder boven wonder, geen
misrekeningen gemaakt, ging echt supergaaf.
Met Frits ging het wat minder, die had behoorlijk wat last van zijn nek, maar wilde toch graag de tocht rijden.
Halverwege hebben wij de rit  afgebroken omdat wij de ander groep tegen zouden komen op de Nurburgring
maar ja wat denk je,  eindeloos gereden, aangekomen op de Nurburgring niemand.
Bert opperde, vorige keer met Lossburg hebben we daar en daar op een terrasje gezeten, oke Bert ging alvast vooruit ,  Jola erachteraan en daar stonden we dan niemand wist waar we heen moesten.
We hebben de ring rondom 2x gereden maar niemand gevonden toen hadden wij zoiets van oke, we pakken hier een terrasje en ja hoor daar kwamen zij.
Aan het eind van het  verhaal kwam het hele clubje toch nog bij elkaar om daarna weer uit elkaar te vallen want wat denk je wat , we waren ze daarna weer kwijt!!  We hebben weer wat van de omgeving van de ring gezien ,Joost mag weten waar  we toen weer waren. Maar ja we hebben afgesproken om achter Henk D. aan te rijden, want die kent daar de omgeving.
We waren s’avond om 23.30uur thuis met een overleden kont maar wel voldaan, van een toppie weekend.

De spetters.

 

Deze pagina maakt deel uit van de website van MC de Bladerunner