|
Frieslandtour MC De Bladerunner 16-10-2005
Zondag 16 Oktober, de dag waarop de laatste tourtocht van dit jaar
verreden wordt.
Vier man verzamelen zich bij het plaatselijke tankstation, 2
Blade-rijders en 2 introducés op “foute”motoren.
Eerste etappe is via de A2, A27 en A28 naar Veenendaal waar we bij de
een filiaal van de Goudreinet Johan oppikken. 1 Soezoeki-man valt af
met koppelingsproblemen en besluit om weer huiswaarts te rijden.
De overgebleven vier man rijden over de Veluwe via Renswoude,
Barneveld naar Elspeet, waar we de A28 opdraaien. Bij afslag
NieuwLeusen gaan we richting Balkbrug en rijden naar camping “t
Reestdal” waar de tourtocht zal starten.
Rond tien uur arriveren we bij de camping en er staan al een aantal
Blade’s achter de pionnen.
Gauw naar binnen, want het is toch nog wel een beetje fris, bakkie
koffie met appelflap, bijpraten met medeleden, al met al een goed
begin.
Jeroen Slager, clublid en beheerder van de camping heeft alles goed
voor elkaar.
De route-beschrijvingen worden uitgedeeld en er wordt door Bert
Steinebach op aangedrongen om tijdens de tocht grasveldjes te mijden,
aangezien hij daar zelf geen prettige ervaringen mee heeft.
Voorrijders zijn Henk, Luuk en Johan, dus voor ieder wat wils.
Rond 11 uur is het nog wachten op Anita en Sietze, maar als die ook
gearriveerd zijn kan de tocht beginnen. Ca. 240 km door de noordelijke
provincies bij een lekker zonnetje; ik kan me ergere dingen
voorstellen.
De “snelle”groep, onder leiding van Johan heeft de vaart er aardig in
en met een 8-man’s groep moeten de laatste rijders er goed het gas op
houden om de aansluiting te behouden.
Bij
het passeren van één of ander gehucht ontstaat er consternatie; 8
blade’s moeten aan de kant om dat de plaatselijke boer zijn hek open
heeft laten staan. Resultaat: zo’n veertig koeien lopen los door een
woonwijk, waarbij menig voortuin omgeploegd wordt.
Na veel vijven en zessen weet de plaatselijke bevolking de koeien weer
naar de plek toe te drijven waar ze thuis horen.
Na een kilometer of veertig beginnen er brandstof-problemen op te
treden. Johan ingeseind, maar wat er ook gebeurt, we rijden continu
door de meest afgelegen gebieden waar je dus zeker geen
tankstation zult vinden. Vol aan de start verschijnen is dus niet
tegen dovemans oren gezegd.
Afijn, via een alternatieve route komen we op een provinciale weg een
onbemand benzinestation tegen waarbij we met behulp van de bankpas de
bijna lege tanken weer bij kunnen vullen.
Tijdens de tankstop stopt er ook een groepje chopperrijders, die beter
op de zaken voorbereid zijn; tank vol, en in de leren-zijtas nog een
extra jerrycan met 5 liter, voor het geval ze droog vallen.
De tocht wordt weer vervolgd, en via mooie dijkweggetjes en bebost
gebied rijden we de nodige kilometers onder de wielen weg.
Friesland staat bekend om al z’n water, daarbij horen ook bruggen.
Alle bruggen die we gepasseerd zijn (en dat waren er wel wat ) waren
funest voor ons gemiddelde, ze stonden bijna allemaal open. Om de
achterband niet teveel af te laten koelen liet Ernie nog even een
mooie burn-out op de gevoelige plaat vastleggen.
De brug ging weer dicht, dus rijden maar weer. Na verloop van tijd
ontmoeten we de twee andere groepen, waarbij het opvalt dat we uit
een hele andere richting aan komen rijden dan de derde groep(?)
Na wat overleg over de route naar de koffiestop, stappen we weer op.
Bij één van de weinige rotondes komen we er chter dat we een man
missen, dus twee man keren om en rijden terug. Karl blijkt problemen
met z’n Blade te hebben. Wat we ook proberen, hij start niet meer.
Met het complete boordgereedschap uit een 2004-blade leggen we de
zekeringen bloot en controleren ze. Vreemd, alles heel en niet
starten.
Zekeringen weer terug gestopt, druk op de startknop, en ja hoor, de
Blade komt weer tot leven. Gauw alles dicht geschroefd, en een
voorbijganger de weg naar Lippenhuizen gevraagd, alwaar de koffiestop
zou plaatsvinden. Achteraf gezien niet nodig, want Johan komt al
terugrijden om ons weer op te pikken.
Net na Joure stoppen we langs de kant van de weg, waarna Johan de rest
van de groep gaat ophalen.
Om de tijd te doden wordt er een sprintwedstrijdje tussen de 92-er
Blade en de GSXR-1100 op poten gezet. Op een mooi geasfalteerd
landweggetje wordt het gas even vol open gezet waarna de wedstrijd in
een zgn. onbeslist eindigt.
Na deze uitspatting herenigt de groep zich weer, en rijden we naar de
koffiestop, waar blijkt dat de “snelle”groep weer als laatste
arriveert. Na een bakkie koffie en een omelet, stappen we op voor de
laatste etappe. Via Elsloo, Appelscha, Hoogersmilde en Eemster rijden
we weer richting Balkbrug.
Door wat onduidelijkheden in de routeomschrijving besluiten we om het
laatste stukje via de snelweg te rijden. Bij knooppunt Hoogeveen wordt
de groep onbedoeld gesplitst.
1 deel rijdT rechtdoor richting Zuidwolde en 1 deel pakt de A28
richting Zwolle.
Uiteindelijk arriveren we weer op de camping in Balkbrug.
Ongeveer 12 leden blijven om te genieten van een heerlijke BBQ.
Onder het genot van een hapje en een sapje wordt er nog even
nagetafeld. Rond kwart over zeven zoeken we de motoren weer op om de
thuisreis te aanvaarden.
Via een snelle rit zwaaien we Johan bij afslag Garderen uit, en
draaien we zelf rond kwart voor negen de A2 af richting Culemborg.
De laatste rit van 2005 is weer een feit, een mooie rit met prachtig
weer, en culinair was alles ook uitstekend.
Nogmaals dank aan Jeroen Slager voor de hartelijke ontvangst en de
uitstekende verzorging!!
Papparossie
|
