Verhalen 1 * Verhalen 2 *Verhalen 3 * Verhalen 4 * verhalen 5 * verhalen 6 *verhalen 7* verhalen 8 * Verhalen 9 *verhalen10 * verhalen 11 * Verhalen 12 INTERMOT 2002 MÜNCHEN Gelegen aan de Senator-Gerauer-Strasse, aan de oostkant van München, ligt de "Neue Messe" waar van 18 tot en met 22 september de Intermot 2002 werd gehouden. Verdeeld over 12 grote hallen was er zo'n beetje alles wat met motoren en scooters te maken heeft tentoongesteld. Deutsche Gründlichkeit Wat sommigen ook over de Duitsers mogen beweren, een beurs organiseren kun je gerust aan hem overlaten. Dat dit evenement strak georganiseerd was werd al duidelijk vanaf het moment dat we door een agent het enorme parkeerterrein op gedirigeerd werden. Ook "ordnung" bij het kopen van de entreekaartjes, geen opéén gehoopte massa voor het loket zoals je vaak bij ons ziet. Maar gewoon een rustige nette rij voor de kassa. Eenmaal door het poortje, met behulp van een entreekaartje met magneetstrip, is één druk op de knop genoeg om een informatiezuil een plattegrond van het gehele complex te laten uitspuwen. Niet dat je er makkelijk zult verdwalen, maar handig is het wel. Zeker omdat er zich ook buiten ook het één en ander afspeelde in de vorm van enduro, wedstrijden, proef-rijden met een motorfiets naar keuze of een half ei (BMW C1) en ondermeer een Franse stuntman die de meest krankzinnige capriolen uithaalde met zo'n Beierse hoepel. Alles op een rijtje In iedere hal één of meerdere motorfietsmerken met daarnaast een keur aan uitlaten en einddempers, vering/demping, kleding, helmen,bagage mogelijkheden van rugzak tot hutkoffer, ook voor een Blade! en noem zo maar op. Elke hal was dus zo'n beetje hetzelfde ingedeeld wat een zeer duidelijk beeld gaf wat er zoal te koop is op motorfiets gebied. HONDA Onze interesse ging natuurlijk uit naar Honda en wat Honda te bieden heeft voor 2003 op supersport gebied. We waren zeker niet de enigen die er zo over dachten want het was een drukte van belang bij Honda, mede door de introductie van de nieuwe CBR600RR. Volgens de folder, die we op de beurs kregen, is deze motorfiets niets minder dan: Als ein für die Strasse zugelassenes Replikat der aktuellen Rennmachines des Weltmeisters Valentino Rossi Dat bovenstaande uitspraak niet zomaar uit de lucht gegrepen is blijkt misschien wel uit de door Honda opgegeven specificaties; vermogen 86 kW (117PK) bij 13.000min1 , PGMFI injectie, drooggewicht 169kg. De nieuwe CBR600RR is mooi, heel mooi, vooral in het winning red en in het zwart, voor de liefhebbers is íe er ook in het geel. Heel mooi is ook de uitlaat onde de buddy. Zeker is wel, dat door dit systeem, de "buddy" achterop geen last heeft van een koude bips. Blades Het enige nieuwe van de Fireblade zijn, voor zover we het hebben kunnen constateren, de kleuren; zwart/geel, blauw/zwart en rood/zwart. Specificatie'; vermogen 110kW (150PK), bij 11.250 min1, drooggewicht 168kg. Wel op de beurs een aantal bijzondere Blades gezien die door tuners/verbouwers onderhanden genomen zijn. Onder andere een tour uitvoering met hoog stuur en verstelbare ruit van de Duitse firma Motorrad Michael. De Firehawk Gran Tourismo van Motopower uitgerust met Laser--demper, een gekieteld motorblok wat volgens opgave ongeveer 20% meer vermogen oplevert dan een standaard Blade, een complete WP voorvork en WP achtervering, GPS-systeem, OZ-velgen en afneembare Givi-koffers. Je moet er natuurlijk van houden maar het is wel mooi gedaan. Niet goedkoop overigens, want het geheel moet een slordige ££e ponden opbrengen. Tot slot Een beurs met dit formaat - 160.000 m2 - kun je natuurlijk niet in één dag goed bekijken. Maar de indrukken die we er hebben opgedaan zorgen er wel voor dat we er weer een tijdje tegen kunnen. Joel en Jacqueline ******************************* Back Bikkeltocht 14-15 september Zolang als dat de club bestaat wordt er aan het einde van het motor seizoen een bikkeltocht gereden, deze tocht is toen geboren met het idee laten wij eens een monstertocht organiseren wat echt iets apart is. En ieder jaar is de opkomst verbluffend, dit doordat de leden ook iets hebben dat is een tocht die je wil mee maken. Het is ook iets wat je niet vaak per jaar doet zoveel km op een dag rijden en het kan een uitdaging zijn om te zien of je dit kan vol houden. Ook dit jaar heeft de activiteitencomm. een tocht uitgezet en dit jaar werd het weer anders gedaan dan andere jaren, normaal vertrokken wij dan uit Urmond, maar dit jaar heeft Henk Dasselaar een hotelleke geboekt voor die leden die zich hadden op gegeven om daar gebruik van te maken en waren zaterdag`s naar het hotel vertrokken alwaar zondag`s de tocht zou aanvangen. Ik zelf wilde daar geen gebruik van maken en ben dus op zondag om 06.30 op de motor gestapt en naar Werl gereden, dat was al een tripje van 236 km. Door stom toeval waren Maus Wolrabe en ik op hetzelfde moment bij het tankstation bij de grens en zijn samen op gereden. Toen wij daar aankwamen hadden wij het toch wel erg koud en een bakkie koffie was daar snel geregeld. De leden die daar hadden gefrustuckt hadden niet alles opgegeten en ook wij konden daar nog van meeëten. Ik kan niet anders zeggen dat het broodje na dat tripje wel welkom was en het heeft ons goed gesmaakt. Nadat iedereen zijn bagage op de motor had gepakt heeft Henk Dasselaas 3 groepjes gemaakt, 5 per groep en zijn met enige tussen pose aan onze tocht begonnen. Het zonnetje begon al lekker te schijnen en we hadden er zin A’n. Normaal wordt een tocht voorgereden om te zien of de route klopt en er op het laatste moment veranderingen moeten worden aangebracht. Echter een tocht als deze doe je dat niet en wordt de route vanaf de kaart uitgezet en is het af en toe wel eens wat zoeken, maar dat mag de pret niet drukken. In het begin van de ochtend waren de wegen nog al verraderlijk dan was het wegdek droog dan weer nat je kent dat wel en dan is het natuurlijk oppassen dat je niet op het natte gedeelte gaat remmen. De fam. Smetsers waren ook van de partij. Pa Smetsers was zo bezorgd over zijn zoon of dat het allemaal wel goed zou gaan dat hij net voor een hairpin even achterom keek naar Andre en toen hij weer naar voren keek was de bocht al daar, een te abrupte remactie was het gevolg en Eric ging wat aan asfalt onderzoek doen, het gevolg was licht schuif schade, zere heup en een gedeukte ego. Echter Eric geeft niet gouw op en al rap gingen de nodige km onder onze wielen door. Om 13.00 uur zagen wij de motoren van de andere groepjes bij een eet etablissement staan en ook wij zijn daar aangeschoven, een mens moet zo af en toe wat eten niet waar, en ook daar waren de geluiden positief over de gereden route en keek uit naar de resterende km van de route. Om niet te laat thuis te zijn stapte ook wij weer snel op onze motoren om weer verder te gaan, we moesten nog over varen bij Linz en het einde was bij de Nurburgring en dan nog naar huis maar eerst nog daar naar toe. Om in Nederland een leuk stukje weg te vinden waar je nog lekker kan sturen moet je een vergrootglas op de kaart leggen om die te vinden. In Duitsland overal lekker sturen als je in het juiste gebied bent en daar waren wij, de banden hebben weer goed gewerkt in het bochtige Duitsland het is werkelijk een plezier om daar te rijden. In Linz overgevaren en het laatste stukje naar de Nurburgring, we hadden verwacht dat we daar de andere groepen wel zouden vinden maar die hebben we niet meer gezien. We hebben nog wel even naar de verrichtingen gekeken van de coureurs in spee en om 19.00 uur zijn we terug naar Nederland gereden. Bij Venlo nog een keer gestopt om te tanken de jongens die een andere richting op gingen prettige reis toe gewenst en ik weer naar Beusichem Waar ik om 21.45 aankwam 950 km gereden die dag en fantastich heb gereden en al weer denkend aan de volgende BIKKELTOCHT. Ik wil Henk Dasselaar bij deze bedanken voor de organisatie van deze tocht. Henk de Heus *******************************Back
Motortocht 18 augustus door Eric Smetsers
Het eerste stuk ging over wat landwegen richting Duitsland waar we
zo na 15 a 20 km aankwamen, daar begon het feest. Ik had niet
gedacht dat er zoveel mooie wegen (lees bochten) in de omgeving
waren. Nou Eric N wist dit dus wel, het was mooi man niet normaal.
Ik ben lang achter Eric N. aan blijven rijden totdat ik begreep
dat hij niet lekker in zijn vel zat (meer in een kater). Zijn
rijstijl kennende moest het harder kunnen maar dat deed hij niet
deze keer, dus ben ik op een gegeven ogenblik hem op een recht
stuk maar voorbij gegaan toen ik een bord met de bekende 3km
S-bochten zag. Al gauw had ik Maus aan mijn band kleven en tot
mijn verbazing daarachter mijn
We hadden besloten om zo rond 1 uur wat te gaan eten. We zaten net
10 minuten en daar kwam de tweede groep aan. Ik spreek voor hun
maar ik geloof dat zij het ook goed naar hun zin hadden. Na het
eten weer opgestapt en
Hoi Bladerunners,
*********************************
12-15 juli, weekeind Vogezen
Hallo,
Na het eten vertrokken we weer en na nog wat rechte stukken kwamen
we eindelijk bij wat bochtenwerk. Ik had nog nooit in de bergen
gereden maar mijn vader zei dat er heel veel mooie bochten van
links naar rechts zijn en er komt geen eind aan. En hij had
gelijk, van links naar rechts en er kwam ook geen eind aan.
Nadat mijn motor uit het losse zand was gehaald, ik kon dit niet alleen want hij stond goed vast, vervolgde we onze weg. Bij elke bocht die ik niet kon inzien deed ik het maar wat rustiger aan. Toen we na onze lange rit bij het hotel kwamen was ik best wel moe. Na wat gegeten te hebben en nog wat gepraat over de dag was tijd om naar bed te gaan. De volgende dag zou weer vroeg beginnen. Kwart over acht gingen we ontbijten en kregen we de route. Twee groepen werden er gemaakt, de snelle en de langzamere. Ik ging bij de langzamere met Jola, Arend, Ger en John (gunsmoke). Jola voorop want zij had de route. Na wat bochten ging het best lekker. Arend reed me op een gegeven moment voorbij en ik moest stoppen. Hij had gezien dat mijn demper nogal op en neer ging en wilde dat even nakijken.De ophanging was gebroken, Arend had een snelbinder bij en het probleem was voor nu even opgelost. S'middags gingen we wat eten, het vlees was wel lekker maar de frietjes waren te slap en veel te vet. Zonder dat we het wisten zat de andere groep een paar km verder wat te drinken. Nadat ze gebeld hadden zijn we naar hun toe gereden en hebben nog wat met hun gedronken. Hierna vertokken we weer, John voorop en ik daarachter, bovenop een berg hebben we met zijn alle van het uitzicht genoten en gingen toen weer verder. Ik achter ons pap maar al gauw haalde de rest me in. Na een tijdje zag ik ze niet meer en achter mij reden Jola, Ger en Arend maar die zag ik ook niet. Maar dat was best fijn niemand achter me of voor me, lekker mijn eigen tempo. Aan het eind van de weg kwam ik de snelle groep weer tegen en ben met hun verder gegaan. De route was eigenlijk al gereden en Henk stelde voor om een stukje eraan te breien. Het was nog niet te laat en het was droog, maar eerst even tanken. Jola en Ger gingen alvast naar het hotel en de rest ging verder. Na wat mooie bergpasjes stopte we voor nog wat mooie wegen op de kaart en toen kwamen we erachter dat Arend er niet meer bij was.
Even gewacht, en zijn toen verder gereden, John en ik gingen terug
naar het hotel. Hier was Arend ook niet. ********************************** De vroege vogel rit werd gehouden zondag 7 juli 2002
Om half 6
ging bij ons in Spakenburg de wekker (en dat is voor ons op zondag
HEEEEEEL vroeg) Marianne sprong
onmiddellijk het bed uit om koffie en thee te zetten, brood klaar te maken, de motorpakken+schoenen en onderkleding
klaar te leggen en de hond uit laten.
Daarna de motoren buiten
zetten en nog even wat vet op de kettingen
spuiten, de
tanktassen vullen en op de motoren te leggen en ik dacht bij mezelf wat
is dat bed toch verdomde lekker en deed
nog even mijn ogen dicht met de gedachte wat is het toch
heerlijk om een kerel te zijn. Met veel pijn en moeite ben ik
uiteindelijk er maar uitgegaan omdat we een kwartier later moesten
vertrekken, ik dus mijn pak helemaal aan en dicht en ja hoor mijn
darmen begonnen te werken vanwege de koffie dus de hele zooi weer
uit en ,kleie, maar
uiteindelijk toch op weg naar Bunnik. Bij
aankomst kregen wij het gebruikelijke helden ontvangst (omdat we
helemaal uit Spakenburg kwamen(20 minuten rijden)en toch zijn
gekomen uiteindelijk waren er 17 Fire Blade’s en 1 vreemd
uitziende motor. Een
duur ding maar bij deze eigenaar speelt geld geen rol want toen hij
ging tanken propte hij de motor zo vol dat hij op de parkeerplaats
nog 10 minuten stond na te lekken en werd er verzocht om alle
sigaretten te doven. Iedereen moest nog even bij elkaar kijken of er nog wat verandert was aan de daar geparkeerde motoren en ja hoor bij Henk de H. zat een vreemde remschijf, hem aangesproken te hebben werd verteld dat hij met een HAAKSE slijper zijn remschijf had omgetoverd tot een tandwiel Om
half 8 klonk de
voorzitters-hamer en werd door Henk de route uitgedeeld. We werden
in 3 groepen verdeeld en op pad gestuurd. Marianne en ik zaten in de
tweede groep samen met Henk Dasselaar, Arthur en Peter Sillje. Na
vijf minuten gereden te hebben waren wij de weg al kwijt en ja hoor
daar kwam groep drie al aan. Snel erachteraan om vervolgens in Doorn
weer helemaal verkeerd uit te komen. Nu heb ik in Doorn gewoond dus
konden wij snel de route weer oppakken , op naar Wijk bij Duurstede
op de routekaart stond , bij de rotonde RE dus wij rechtdoor (bleek
achter af rechtsaf
te betekenen) om vervolgens op een hele vreemde plaats
op de dijk terecht te komen (WAT NU) maar daar kwam redding,
groep 1 kwam
eraan met de mededeling dat de veerpont die we moesten
nemen pas om 9 uur
ging varen , (bleek achteraf de verkeerde veerpont te zijn want de
goede vaarde wel om 7 uur) dus met een alternatieve route over de
dijk naar Nijmegen. Uiteindelijk op de goede dijk de route weer op
gepakt te hebben en al lezende op de route beschrijving begon ik te
twijfelen aan mijn intelligentie WAT STAAT HIER NU:
OP DE DIJK RE
Weet je
wat, we gaan alsnog gewoon
naar Nijmegen, daar aangekomen was het hoogtijd voor koffie.
Restaurantje gevonden en zuipen maar,
DUS NIET, gaat
dat kreng pas om 10 uur
open. In middels kwam groep
1 er ook aan,
de deur stond wel open dus zijn we met zijn allen
demonstratief op het terras gaan zitten net zolang tot wij koffie
kregen. De eigenaar werd blijkbaar zenuwachtig en heeft in allerijl
een meisje het bed uitgetrommeld. Schortje voor en daar kwam ze aan.
Wij stoere kerels bij elkaar moesten natuurlijk dat kind effe in de zeik nemen
en daar was de koffie met appeltaart bij de eerste hap van de
appeltaart kreeg ik een scheut pijn door mijn kiezen dat ding komt
net uit de vriezer. (dit was denk ik de straf voor het kindje
plagen) na een tijdje stoere motor-verhalen te hebben gehoord de
koffie met appelgebak te hebben genuttigd en de longen weer te
hebben geteerd werd het weer tijd om te vertrekken. Ons groepje werd
kleiner omdat er iemand
met de mededeling kwam
dat er niks aan was omdat deze gewend was
om 250 km p/u te rijden
in een rechte lijn, dus geen bochten ,
toen waren er nog maar 4,
iedereen startte zijn
motor en gaan met die banaan (een zwarte streep achterlatende)
Marianne en ik bleven nog even wachten op de andere twee van onze
groep het duurde wel lang dus maar even kijken wat de rede daarvoor
was, bleek dat Henk een lekke achterband had dat was klo…….want
hij had de dag ervoor net een nieuwe band er om laten leggen en nu
zat er een flink gat in .
Na
drie kwartier zijn we maar weer naar het plein toe gelopen waar nog
steeds maar 2 Fire
Blade’s stonden
Al met al hebben wij een hele leuke vroegevogel tocht gehad en Henk SCHAPPO bedankt voor het maken van de route en hou hem op de weg tot het volgende samen zijn. Groetjes
van Marianne &Frits Spetter **********************************
2 Juni Rit Noordwijk Prachtig weer, prachtige motoren, bere gezellige mensen.
Het water, waar we regelmatig langs gingen, puilde uit van de
jachten en ander drijvend spul. De wegen vol met fietsers,
zondagsrijders en natuurlijk met onze hobby, motoren. Maar het
weer was goed, de sfeer dus ook en een enkeling met de vinger
omhoog mocht de pret niet drukken.
Aangekomen in Stompwijk zie ik een bekende motor op ons af
rijden, Martin, die had pas drie kwartier op ons zitten wachten.
Zijn groep was al weer naar huis en hij zat moederziel alleen.
Niet getreurd, versterking in aantocht. Hij gedraaid en toch nog
naar de snackbar. Hier hebben wij wat gedronken, verhalen in
visserslatijn uitgewisseld en daarna weer naar huis, ieder snakte
naar een douche. Frits en Marianne richting Spakenburg en wij met
zijn drieën richting Alkmaar en Hoorn.
****************************************
Verhalen 1 * Verhalen 2 *Verhalen 3 Deze pagina maakt deel uit van de website van MC de Bladerunner
|
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}