Donderdag 4 juli

08.30 vertrokken , het was bewolkt en af en toe een zonnetje. Woensdagavond nog gauw even de route  tot Lauenforde in lettertype 20 op papier gezet zodat ik niet met mijn neus op de tanktas hoef om te zien hoe ik nu moet rijden. Tot Munster de snelweg genomen, daarna de binnenwegen tot Warburg en daarna richting Beverungen. Lauenforde ligt een paar km verderop. Bij Munster een plensbui, dus toch maar even stoppen om de regenkleding aan te trekken. Na alles weer op en aan de rug, handen en hoofd te hebben was de plensbui al weer op en over. Geen zin om weer alles uit en af te doen dus verder gereden. Nu zijn de N-wegen (bundeswegen) van dat lekkere "dichte" asfalt, lekker als het droog is. maar bij dit weer heb je je regenkleding aalleen al nodig voor het opspattende water van al die vrachtwagens ( wanneer vinden ze eens wissertjes voor het vizier uit?). Tot Warburg droog, hierna een herhaling van het bovenste. De omgeving is een beetje te vergelijken met Luxemburg, maar iets groener. Onderweg nog een stuiter gezien van een auto met aanhanger, geschaard en auto over de kop. 2 baans weg en vluchtstrook het hele handeltje op de linkerbaan en een stukje op de rechter, de mensen rijden er gewoon met 80 langs en laten het ongeval voor wat het is. Ik wilde wel stoppen en evt. helpen, maar ik vond geen mogelijkheid om veilig langs de kant te gaan staan. Ongeveer 15.00 uur in Lauenforde. Villa Lowenherz is echt een pippi lankous villa. Ik verheugde me er al op om in deze villa te overnachten. Maar nee, ze stuurde me met de bepakking naar de buren war ik in een ordinair huis moest slapen. De beneden verdieping van de villa is voor de gasten om er te eten en te (wat later bleek) te zuipen. Op de parkeerplaats staan 4 Harleys en mijn rosje, niet bepaald druk dus. Het is 17.00 uur en de villa kids lopen met een plastic tractortje door de gangen te rossen op de tegelvloer. Je begrijpt de herrie en de irritatie die er bij ontstaat. Dus naar het huis gegaan en daar verder schrijven. 7 Uur over de rit gedaan maar de N-wegen schieten niet erg op. Morgen wordt het meer snelweg want dan heb ik nog zo;n 700 km te gaan. Ben weer terug in de villa waar ik net gegeten heb zit lekker buiten op de veranda, komt me daar toch een groep motoren aan zetten. Wel 50 tot 60 man/vrouw, op snelle, toer en choppers, ik ben maar gauw mijn motor wat verder naar voren gaan zetten, anders sta ik helemaal ingebouwd om morgen knap weg te kunnen. Het is een vereniging van 3 steden uit het ruhr gebied die elk jaar een lang weekend Lauenforde hebben. s'avonds een lawaai van jewelste dus ik was toch blij in dat " ordinaire" huis te slapen. Half 12 bedje toe.

 

Vrijdag 5 juli

6 Uur wakker

Zal ik wel of niet opstaan?

even naar buiten gekeken hoe het weer eruit zag, redelijk. Dus gauw douchen en aankleden naar de motor en rijden. Het was uiteraard lekker rustig en de rit ging voorspoedig binnendoor naar Eisenach. Hierna de snelweg naar Schleiz en daarna binnendoor naar Plauen richting Cheb (cz). Op de autobaan zie ik mijn spiegeltje al een tijdje dat er politie achter me rijdt. Ik reed al een tijdje zo'n 160-170 km per uur. Nu ben ik niet hypocriet dus gelijk inhouden en 130 rijden deed ik niet. Na een tijdje komen ze naast me rijden, ik dacht nu ben ik de sigaar. Ik kijk in de auto en zie dat de agent lacht en zijn zijn duim opsteekt, NOU JA!!!!! En weg waren ze en ook niet meer gezien. Bij de grenscontrole is het echt controle, gelukkig op mijn bepakking na.  Mijn routebeschrijving door CZ te voorschijn gehaald en verder.  Ik dacht in 1 streep door naar Pelhrimov te kunnen rijden, fout. Net voorbij Cheb is er een wegomleiding en ik werd omgeleid, wel 100km. Dus kon weer 100km terug om de route weer op te pakken Ik was helemaal ontdaan. De wegen moet je voorstellen zijn onze 80 km wegen, met vaak slecht wegdek, vrachtwagens, en andere hier in het land gefabriceerd spul wat niet of nauwelijks vooruit komt. Wegnummers, nooit van gehoord en als ze ze al hadden hebben ze de nummers veranderd. Bewegwijzering ook onbekend, wel bij grote steden en die liggen zo/n 100km van elkaar af, daartussen moet je het doen met de dorpjes waar je dan net doorheen moet om te weten waar je zit. Lekker lastig. Ik wil nog even terug naar Cheb. Toen ik daar doorheen en voorbij was viel mijn mond open van verbazing. Op elke hoek van de straat hangt een groot bord van seksclubs. Elke 100 meter staan 1 of meerdere hoertjes, zelfs tot ver buiten het dorp/stad. Waanzinnig, het schijnt dat ze in de winter, en die zijn hier koud, er ook staan met dezelfde kleding aan, bijna niets dus.

 

Er bestaan 4 snelwegen in CZ en laat   ik er nu niet een nodig hebben om te komen waar ik moet zijn. Het is wel spannend om die 80km wegen te nemen vanwege allerlei verrassingen maar ze zijn ook gevaarlijk, je weet nooit hoe er in de bocht het asfalt is. Dit kan zijn met heel veel grit, spoorvorming waar je een trein door kunt laten rijden of gaten. Maar goed na veel strijd weer op de oude route terecht gekomen en de weg kon vervolgd worden. Het is zo'n 200km nog naar Pelhrimov, maar je begrijpt met de toestand van het wegdek dat het eventjes iets langer duurt. Moet ook nog navigeren. Eigenlijk heb ik niet eens kunnen genieten van de omgeving en de bochten.

Uiteindelijk na veel stoppen en vragen kwam ik om jawel 1930 uur aan op de camping. Totaal loss en een humeur dat wil je niet weten. De motor bij de tent gezet omgekleed en dan eerst een Bavaria. Daarna douchen zitten en dom kijken. s'avonds kwamen de lokale jongeren en mannen uit het dorp naar het barretje van de camping, strontlazerus en stront vervelend. Gelukkig kwamen ze niet bij de tenten. Op het terrein kunnen ongeveer 60 tenten, nu staan er twee 1 van een  stel uit Zeden en ik, niet erg druk maar dat komt nog wel. Deze Nederlandse mensen hebben van een krot iets heel moois gemaakt. Dus al met al toch de moeite waard geweest om er heen te rijden, al zou je dat niet zeggen uit het voorgaande.

 

Zaterdag 6 juli

Rustdag.

Thuisfront proberen te bellen niet gelukt telkens weigert mijn mobieltje het en geeft onbekend.

Boodschappen gedaan met de eigenaresse in haar Skoda uit 1965, geweldig. Daarna wat rondgewandeld en weer naar de camping. Het vervoer wordt iets luxer maar elke variant van Skoda zie je hier en rijdt nog rond. Je hebt hier arm of rijk, dit houdt in dat het of Onslowtjes (Hyacint, de engelse serie) of Jupjes zijn. De mensen zijn erg aardig en doen zeer hun best om verstaanbaar te zijn, dus met handen en voeten en Duits en engels kom je een heel eind

 

Zondag 7 juli

Weer kl.... geslapen, ik lig op een matje van 1,5 centimeter dik op de keiharde grond dus mijn rug ligt bijna in puin.

9.00 uur ontbeten en daarna op de motor naar Telc. Dit is een klein vestingsplaatsje. De weg was op een paar stukken na perfect. Veel bochtjes en goed asfalt en geen Tsjech op de weg. Telc is erg mooi en bijna middeleeuws te noemen. Het ligt binnen een vestingmuur met het grote kasteel. Dus ik heb veel te doen.

Vanaf 10 juli schrijf ik weer, dan zit ik Lossburg (D) . Weer zo'n 800 km op 1 dag de eerste 200 in CZ zijn nog 80km-wegen darna autobaan. Tot nu toe 1200 km gereden. En de motor. ja geweldig maar smerig, en degene die me kent weten dat ik dat vreselijk vind. Misschien kom ik nog een wasplaats tegen. Groetjes en heb nog steeds de inmiddels niet gepoetste kant boven.

Bijna de hele dag in Telc geweest, museum in museum uit. Internetcafe bezocht , een klein uurtje zitten tikken naar dees en gene. Daarna ’t kasteel bezocht en nog een concert. Er zijn inderdaad studenten kleine concertjes aan het geven, ze komen uit Frankrijk en zijn hier een week
.
16.00 uur naar Jihlava, weer zo’n  oud centrum met van alles en nog wat te bezoeken. De historie van Tsjechie ging in een razend tempo door de eeuwen heen. Ze hebben opeenvolgende heersers/koningen waar misschien een eeuw tussen kan zitten. Hierna terug naar Pelhrimov waar ik gegeten heb en daarna terug naar de camping. Ik moet toegeven dat de wegen die ik vandaag gereden heb waren te gek, ’t was net een circuit, de hele weg voor mezelf, bijna geen grit en kuilen, zowat geen auto’s, netjes nieuw asfalt. Ik miste alleen de marshalls die me konden helpen bij bochten en heuvels. Want als ik geen overzicht heb of zie dan gaat toch het gas eraf. Soms blijkt dit helemaal niet nodig te zijn, dan vind ik  het wel jammer dat ik niet zoveel lef heb. Maar dat is misschien wel de reden dat ik nog op de motor zit en niet ernaast? Je kunt dus behoorlijk lekker rijden hier, maar er zitten ook haken en ogen aan. De uitritten van de dorpen sluiten direct aan op de weg, dus geen invoeg stroken, soms net na een bocht of zo. Dus het is oppassen geblazen. Ook het inhalen is hier een truuk op zichzelf, Als je langzamer rijdt dan toegestaan of gewoon in iemands ogen langzaam rijdt en deze wil je inhalen, dan ga je netjes half op de vluchtstrook rijden en degene die je in wilt halen kan zo half op de eigen strook en half op de andere strook je passeren. Met als gevolg dat als jij tegengesteld eraan komt je bijna de bossen in moet duiken om een aanrijding te voorkomen. Vaak doen ze dit ook in een bocht of er net voor, en dan kom jij er met je motor aan, lekker even een bochtje nemen. Dit kan dus een probleem geven. Dit zijn dingetjes die je hier tegenkomt. In Duitsland is het weer iets anders etc.

Vanavond belt Edwin, uit české Budejovice, ik ga vragen of het mogelijk is bij hun te overnachten want van dat op de grond slapen is mijn rug inmiddels een wrak. 

De hele rit in CZ geen Nederlander tegen gekomen, maar in het restaurant zaten maar liefst 3 gezinnen. Het eten kiezen hier is een sport, alles bestel je apart. Niet wetende wat je eigenlijk krijgt. Bij mij is het vanavond een HEMA worst geworden ingerold in kaas en gepaneerd met een koolsalade

Maandag 8 juli
Edwin belde al vroeg gisterenavond. Het was geen punt daar te overnachten tot en met 10 juli.  Martina en Edwin moeten wel werken maar dan ga ik morgen de stad in met de trolly, en laat de motor op de universiteit staan daar staan hij achter slot en grendel.

Dus vanochtend ingepakt, ontbeten en afscheid genomen en op naar České Budejovic (CB).

Eerst langs Jindrichuv Hradec, prachtige naam maar zoals vele niet uit te spreken. Hier weer een kasteel bezocht en een kerkje, eindelijk open, in de kerkjes heb je veel iconen en andere zeldzame goederen die de mensen graag op hun eigen schouw zien staan, maar natuurlijk niet de bedoeling is. De fresco’s  aan de muren zijn fantastisch, alles versierd in gothische of barok of neogothisch of neobarok.. De mensen doen enorm hun best om het allemaal weer aantoonbaar te maken.

De hele dag fantastische wegen gehad. Edwin vertelde me trouwens dat ik de meest aftandse heenweg gekozen had. Dus geniet ik nu dubbelop van de wegen. De meeste motorrijders zijn vast wel eens in het zwarte woud of Luxemburg geweest. Dit land is daarmee qua landschap te vergelijken. De bergen en /of  heuvels zijn hoger en de dalen langer, dus lekker kronkelig. Je gaat net als in het zwarte woud door de dorpjes heen in plaats erlangs. Elke 30 km is er wel een bezienswaardigheid die absoluut de moeite waard is te gaan bekijken. Voor de prijzen hier hoef je het niet te laten. Een overnachting kan je 6 euro kosten met ontbijt, biertje 1 euro, eten pp 4 euro. Je kunt hier zeker 3 weken verblijven als een low-budget hebt. En dan ben je de hele dag onder de pannen, want elke 30 km is er wel iets te doen.

S’middags  om 15.30 was ik bij de universiteit waar Edwin werkt. Mijn motor gestald en naar de flat van Martina en Edwin. Lekker uit eten geweest voor 5 euro pp. Heeeerlijk geslapen in een echt bed.

Dinsdag 9 juli
Uitgeslapen tot 08.30 uur. Ontbeten en een sigaretje op het balkon. Verrassing!

Nu wonen ze in een soort van Bijlmer, dus veel flatgebouwen, wat schets dus ook mijn verbazing dat er tegen het balkon van de boven buren een zwaluwnestje zit met van die kleine nonnenkopjes hangend uit het nestje. Ga vandaag wat te voet rondneuzen en met de trolly naar CB..

Woensdag 10 juli

Reeds 26 graden in de ochtend. Om half 8 weggereden uit CB en heb zo'n 750km voor de boeg. Vandaag rij ik veel autobaan om kilometers te maken, alleen het laatste stuk van zo'n 50 km gaat door de binnenlanden van het zwartewoud. Op Edwin's aanraden via Oostenrijk gegaan. Het moet er erg mooi zijn zei hij. Nou geen spijt, voor Salzburg is het redelijk plat en als je op Salzburg aanrijdt vanaf CZ dan rijdt je zo tegen de Alpen op. Een magnifiek gezicht is dat, dan langs Mondsee wat een adembenemend uitzicht heeft, Chiemsee idem dito. De weg lang en kronkelig dus weer genieten. Bij Augsburg een fikse regenbui, gelukkig stond ik net bij een tankstelle. Na de bui op de motor en richting Ulm, hier weer een bui, met bakken uit de lucht. Voor Stuttgart eraf en binnendoor naar Lossburg. Dit was weer genieten.19.00 uur in Lossburg. Gezellig gegeten en gepilst, nog even gebeld en naar bed. Total loss.

  Vogezen weekeind

Donderdag 11 juli
Goed weer, half bewolkt09.00 uur ontbeten en lekker rustig aangedaan. Inpakken en om half 12
weggereden naar de Vogezen. Alles binnendoor, het is 200km naar waar ik moet zijn, lekker veel bochtjes en droge wegen. In Duitsland veel bekende weggetjes omdat ik daar vorig jaar al gereden heb voor ongeveer 5 dagen. Dit rijdt dan best wel ontspannen. In Freiburg rondje van de zaak, 2e keer dat ik deze vakantie verkeerd gereden ben dus het valt alles mee tot nu toe.
In la deuce France tot Colmar de snelweg en daarna weer binnendoor. Dit is echt genieten veel haarspeldbochten en vele ander leuke bochten. Uitzichten zijn ook niet te verwaarlozen. In la Bresse op een terrasje gezeten en genieten van de mensen die aan zo'n parapenting hangen.
In Bussang (eindelijk gevonden, staat erg slecht aangegeven), kwam ik erachter dat ik eigenlijk het adres van het hotel niet heb. Alleen de naam, Hotel Col de Bussang. Dus in Bussang het bordje Col de Bussang gevolgd en maar hopen. Het hotel bleek aan een doorgaande route te liggen en de ingang was aan de overzijde, even draaien en het pad af naar beneden. Direct de tunnel in, hier kun je de motor stallen, spullen eraf gesjord en naar binnen. Hier werd een pilsje van de zaak aangeboden wat ik graag in ontvangst nam. Douchen spullen uitpakken en kon gelijk aan tafel. Na het eten nog wat schrijven en kletsen met dees en gene. Het is een prima hotel met Nederlandse eigenaren die iedereen op hun gemak stelt. Een paar idiote
Belgen die om een scheet dubbel lagen verstoorde enigszins de sfeer, zodat ze op een gegeven moment alleen in de zaal achter bleven, iedereen vertrok naar zijn kamer.

Vrijdag 12 juli
Heerlijk weer, veel zon.
Het hotel heeft routes liggen dus ik hoef ze niet in elkaar te flansen als de mannen van de club arriveren. Wel zo handig. dus de motor uit de tunnel gehaald en het plastic gepoetst, de velgen moeten maar even wachten en de brug ook. Verder heb ik geen snars gedaan dan in de zon gelegen. Om een uur of 4 arriveerde Arend, alleen, hij was direct van zijn huis naar de Vogezen gereden. De rest, Eric, Andre, Henk, Jan, Harm, Niek, Ger, John en Nicole kwamen om ongeveer 19.00 uur. Andre en Ger hadden zich in een bocht vergist
en Andre eindigde in de bush en Ger bijna tegen een paar betonblokken, maar nog steeds op het rubber. Ze hebben een extra rondje gemaakt in de binnenlanden en zich al kostelijk vermaakt dus.

Zaterdag 13 juli
Kwart voor 9 had Henk gezegd op de brommer!
Dus na een onweersnacht met flink wat regen stond ik in brommeroutfit in de ontbijtzaal. De rest.... in hun gewone kloffie. Na het ontbijt werd er nog even wat geknutseld aan de motoren, ketting smeren en zo, omkleden en weg.
John, Andre, Ger en ik in een groepje en de rest in de andere. Al gauw zag ik dat Andre erg makkelijk en ontspannen op de motor zat, later bleek dat dit manneke al van zijn 10 jaar crossed en motor reed, geen wonder.
Aangezien ik voorop zou rijden vond ik al snel dat ik hem zat te vervelen. Ik ben een kneutertje bij blinde bochten en ben niet zo'n racer als de rest.
Dus al gauw reed John met Andre voorop. Het weer werd allengs beter en we genoten volop van de mooie wegen met de nog mooiere bochten!
Later in de ochtend samen koffie gedronken en weer op pad. Na de lunch kwamen de groepen weer bij elkaar en gingen we samen op pad. Ja, voor 10 minuten, hierna zijn Ger en ik maar zelf een stukje gaan rijden, Jezus wat ging dat hard. Arend kwam ons tegemoet rijden, die had een verkeerde afslag genomen, Ger en ik besloten om terug naar het Hotel te rijden, sms-je gestuurd dat ze niet op ons hoefden te wachten en dat we ze wel weer in het hotel zouden zien. We waren knap 10 minuten in het Hotel, kwamen John en
Andre er al aan. Nog geen half uur later de rest. HET SPETTERDE!!!! Behalve Arend die waren ze onderweg verloren. Half acht gingen we eten en tegen acht uur kwam Arend eraan. Hij had een extra rondje gereden. Gezellig getafeld.
Lang nazitten en allerlei verhalen deden de ronde en nog gekkere opmerkingen. Het was weer een prachtige dag.

Zondag 14 juli
bewolkt en 't dreigde met regen.
Opgestaan met pijn in de rug. Later bleek het een spier-gedoe te zijn. Ik had geen last van de wervels. s'morgens besloten niet mee te gaan rijden. Ik kon denk ik mijn motor niet eens van de jiffy krijgen, alles was verkrampt.
Later op de dag ging het gelukkig wat beter. Ik hoop dat het morgen voor de terugreis wel beter is, want ik zal en moet op m'n motor thuis komen. Hoe de heren het gehad hebben moet je in het verslag van Andre maar lezen, maar naar wat ze me vertelde koud en nat.

Maandag 15 juli
zwaar bewolkt
We moesten vroeg op van Henk en dus vroeg op de brommer zitten. Henk wilde om 18-18.30 uur thuis zijn. Ook moesten we flink ontbijten want in Luxemburg zouden we pas lunchen. Nou dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Ik geloof dat er twee mensen waren die zeker 1 heel stokbrood op hadden of wel 12 sneeën brood. Waar laten ze het! 
John Ger en ik zouden een andere route nemen, de rest nog even een binnenroute om de laatst leuke bochten vaarwel te zeggen. Eenmaal het eerste stuk gereden, bleek het weer erg tegen te vallen. Nog even een kleine samenkomst voor er gesplitst werd. Daarna gingen we verder op pad. De afspraak was dat we na St. Die, de eerste pomp zouden pakken en daar op elkaar wachten. Die pomp kwam pas 20 km voor Luneville. Dus even sms-je gestuurd waar we precies zaten. Na ruim een half uur kwam de laatste groep binnen. Even iets gedronken en weer weg. Ik had al gezegd, na een halve liter water gedronken te hebben dat ik wel snel naar de wc zou moeten. Dat bleek ook, maar hoe maak ik dat de mannen duidelijk? Na veel heen en weer gehupst te hebben op de motor bleek Henk het te snappen. Hij ging voorop rijden en zou de eerste de beste pomp aandoen, gelukkig. Nu bleek dat we nog zeker zo'n 20km moesten rijden en dat was eigenlijk net iets te veel. We gingen steeds harder rijden en zo hard dat we de pomp voorbij schoten. Alleen Henk en Niek redden het om bij de pomp te komen, de rest schoot er voorbij, stopte verderop in de vluchtstrook en vroeg waar dit om ging, ik zei voor mij, ik moest nodig!! Iedereen weer door, ik wat zachter gaan rijden voor een afslag waar ik me kon verlossen... 
Uiteindelijk een McDonald in zicht, dan daar maar, ik zag niemand meer en zou dus waarschijnlijk alleen verder moeten. Gelukt, wat een verademing, je zit een stuk ontspannender. 
Op naar de grens en hopen nog iemand tegen te komen. Voorbij de grens is een groot tankstation, dus ik keek of ik de motoren zag, nee alleen een paar BMW's. Ik reed de parkeerplaats af om de snelweg weer op te gaan, nu moest ik nog 1x kijken of er van links geen verkeer aankwam en zag Henk staan springen en fluiten. Omgedraaid en naar binnen om te lunchen.
Luxemburg Luik een plensbui gehad en weer droog. In Nederland dachten we zou het wel pestweer zijn, maar nee, het zonnetje scheen zowaar. Een 20km voor Maastricht zijn we nog een keer gestopt. Hier zijn de laatste details en afscheid uitgewisseld. 
Eenmaal in Maastricht heb je een paar stoplichten achter elkaar. Nou met 9 Blades kun je je voorstellen dat het er niet rustig aan toe ging. Alles vooraan bij de streep en dan maar kijken wie er het eerste weg is. 9 Blades dus. Een beetje terror was het wel maar ook kicken. Ik moet zeggen dat we ons verder voorbeeldig gedragen hebben, op enkele bochten na.
Voorbij Eindhoven gingen Andre, Eric en Jan richting Tilburg, de rest zou bij Utrecht splitsen. Ger en ik moesten nog naar Heerhugowaard, nog een uurtje of zo.

Conclusie;

Schitterende vakantie gehad, prachtig weer, in alle plaatsen aardige mensen,
de accommodaties zeer goed en last but not least, EEN DIJK VAN EEN MOTOR!

JOLA .