4 JUNI 2004 CIRCUITDAG
 FOLEMBRAY

3 Juni, de dag van vertrek naar Folembray kwam dichterbij en hierdoor verhoogde de zenuwen en de kriebels zich ook. Alles was gepland en iedereen wist met wie en waar ze zouden vertrekken.
Eerder die dag vertrok Eric M met bus en aanhanger, om een uur of 4 vertrokken Johan, Sammy, Jan V en Peter(rsvmille) de rest zouden later onderweg in Nederland aanhaken. Constantijn, Jola dan in Amsterdam Tymen in IJsselstein Peter K en Lammert en in Breda Luuk en Niels.
Bij de grensovergang werden nog wat ondefinieërbare voedingsmiddelen naar binnen geschoven en met volle maag op naar Frankrijk waar we om half tien arriveerde. De eerste groep zat nog aan het avondeten en wij hadden het nakijken, zonder eten naar bed.

Vrijdagochtend;
Gordijnen open en de lucht zag grijs, ohoh het zou toch mooi weer worden? Maar goed grijs betekende nog geen regen. dus terug in de kamer aankleden en naar buiten, shit het had al geregend. Peter terug naar binnen en een handdoek gepakt en de zadels droog geveegd. Even later weer naar buiten en jawel hoor regen! De ene GVD na de andere drong uit de kamers en ik liep te fluiten. In de regen werd er niet zo hard gereden dus dat werd voor mij minder stressen. Pfoei. Kon ik toch op mijn gemak de baan leren kennen. Na het ontbijt in de plenzende regen naar het circuit. Ieder een plekje gezocht voor de motor en het afplakken van de lampen en afschroeven van de kentekenplaat kon beginnen. In die tussentijd werd het al wat droger. En de moed kwam er weer in bij de deelnemers. We hadden tenslotte niet voor niets tussen de 300 en 500km gereden.
De regels en indeling werd bekend gemaakt en de eerste sessie werd een feit. De gevorderden als eerste en dan de beginners. In totaal per sessie zo'n 15 personen op de baan geeft je 7 sessies van 25 minuten op een dag!!!!
Tijdens de 2e sessie was het nog maar miezeren en later zou het droog zijn en blijven.
Het circuit is klein, kort maar technisch wel een uitdaging, er zitten een paar linke bochten in zou later blijken waar menig deelnemer het gras verkoos boven het asfalt. Maar het is een uitdaging voor elk niveau.

Na de middagpauze zouden de deelnemers in de sessie 4 ronden achter de marshall blijven en dan vrij rijden. Zo gezegd zo gedaan. Nou in die sessie had ik al de kriebels. Weet ik veel wat ik dus absoluut niet moet doen. Ik heb meer aan de kant gereden dan op de baan. Lijnen volgde ik langs het kantje. Waar moet ik in godsnaam heen als ze me inhalen, ik gaf ze dus maar de ruimte en na 2 ronden reed ik  naar binnen want ik zag het niet meer zitten.
Even alles verwerken en vragen wat ik nu eigenlijk moet doen en hoe dit in zijn werk gaat bij dat vrij rijden. Ik heb dat natuurlijk bij andere circuitdagen wel gezien maar had toch mijn twijfels over mezelf in die situatie.
Dit bleek dus ook. Een marshall legde me haarfijn uit dat ik net moest doen of ik alleen op het circuit reed en als ze me inhaalde ik me daar niets van moest aantrekken en vooral niet achterom moest blijven kijken of de volgende er niet aankwam. Jaja.
De volgende sessie weer de helm op mijn hoofd en gaan en jawel zat af en toe nog van schrik bijna naast mijn motor maar naarmate de rondjes volgde kreeg ik meer zelfvertrouwen en ging het prima. Ik kan stellen dat ik geleerd heb en grenzen verlegd heb. Daar was het voor mij om te doen!

Gelukkig was het deelnemersveld  klein in totaal waren er 30 deelnemers dus ruimte voor iedereen en ook voldoende sessies om te rijden. Per groep had je dus 15 deelnemers en dat gaf een hoop plezier.
Als de mannen na elke sessie binnen kwamen en hun helm afzetten zag je een grijns van oor tot oor. Iedereen heeft zo genoten en hebben al gereserveerd voor volgend jaar.

Zaterdagochtend;

Niels was vrijdagavond al naar huis gereden de rest zou zaterdagochtend vertrekken. Sammy, Jan V, Peter(rsvmille), Johan en Tymen gingen direct naar huis en de rest ging nog naar de Ardennen en dan naar Nederland.
Van iedereen afscheid genomen en motoren pakken en op naar de route die je ging rijden.
Wij hadden het kostelijk naar onze zin en de bochtjes in de Ardennen gingen prima. In Luik aangekomen om half vier ging mijn telefoon. Tymen, hij vertelde dat Peter(rsvmille) een ongeluk had gehad onderweg maar dat alles goed was met hem. Iedereen was enorm geschrokken. Op de linkerbaan voor Brussel was een Belg zijn fiets van de auto verloren en vond het nodig om op de linkerbaan zijn auto te parkeren en zijn fiets op te gaan halen.(*&%$#**~&%)
De mannen reden in formatie ongeveer 100km per uur omdat het verkeer zich in ging houden qua snelheid. Peter reed links bij de vangrail en kon niet naar rechts uitwijken, schoof langs de auto die voor hem reed en knalde zo de deur uit die bewuste auto die stilstond. De bestuurder zag hem aankomen en sprong de vangrail over. Motor over de kop en Peter werd gelanceerd op het wegdek. Sammy en Tymen konden de deur nog net ontwijken en alles stond toen stil. Peter stond gelukkig direct weer op en had  'alleen' een pijnlijke schouder. Wonder boven wonder is dit goed afgelopen, hij heeft en kon zelfs zijn motor nog naar huis rijden. Wel met de nodige schade en de nodige schrik.
Zoals Johan al zei: 'Het lijkt wel een slechte Belgenmop'. Welke randdebiel zet zijn auto stil op de linkerbaan van een snelweg????????????????????????????
Back

Deze pagina maakt deel uit van de website van MC de Bladerunner